4. Yayın Gerlach Ely Öğretim Tasarımı Modeli

 Gerlach Ely Öğretim Tasarımı Modeli 


1971 yılında “Öğretme ve Ortam: Sistematik Bir Yaklaşım” isimli kitapta ilk kez ortaya çıkan Gerlach ve Ely Modeli doğrusal ve eş zamanlı geliştirme etkinliklerinin bir karışımıdır. Birkaç adım eş zamanlı görünse de model genellikle içerisinde doğrusal bir yapı izlemektedir. Modelin girişini içeriği belirleme ve hedefleri tanımlama basamakları eş zamanlı olarak oluşturmaktadır (akt. Gustafson ve Branch, 2002). Gerlach ve Ely, modellerini hazırlarken özellikle okullarda çalışan öğretmenler için öğrenmeyi ve öğretmeyi kapsamlı bir şekilde gözden geçirmeye ve günlük öğretim için pratik bir yol haritasına olan ihtiyacı dikkate almışlardır (Chen, 2004). Öğretmenlere yönelik bir model olarak ortaya çıkmasından dolayı bu modelde tasarımcı genellikle öğretmendir. Gerlach ve Ely Modeli sınıf yaklaşımlı bir öğretim tasarımı modelidir. 



Gerlach ve Ely Modelinin Basamakları

  1. İçeriğin Belirlenmesi (Specification of Content): Tasarımcı içeriği belirler.
  2.  Hedeflerin Belirlenmesi (Specification of Objectives): İçerikle aynı zamanda hedeflerde belirlenir. Hedeflerin ortaya çıkması beklenen zaman ve koşullar açıklanır (Gustafson ve Branch, 2002).
  3. Giriş Davranışlarının Belirlenmesi ( Assessment of Entering Behaviours): Öğrencilere ön testler uygulanır ve ilgili konu hakkındaki, ilke, kavram ve yeteneklere ne derece sahip oldukları ortaya çıkartılır.
  4. Stratejilerin Belirlenmesi (Determination of Strategy): Gerlach ve Ely’a (1980) göre strateji, öğretmenin bilgiyi kullanmadaki tutumu, kaynak seçimi ve öğrencilerin rolünü belirlemesidir.
  5. Grupların Organizasyonu (Organization of Groups): Öğrenciler zaman, mekan ve kaynaklar göz önüne alınarak kendi kendine çalışma ve bütün sınıf etkinlikleri aralığında organize edilebilirler (Gustafson ve Branch, 2002).
  6.  Zamanın Ayarlanması (Allocation of Time): Zaman pek çok strateji arasında bölünmüş bir sabit olarak görülür. 
  7. Yerin Ayarlanması (Allocation of Space): Yer zaman gibi bir sabit değildir. Bu yüzden öğretmenler grup dağılımına ve düzenine göre sınıf içi ve sınıf dışı etkinlikler ayarlayabilirler (Gustafson ve Branch, 2002).
  8. Kaynak Seçimi (Selection of Resources): Ses, video, resim, bilgisayar yazılımları ve gerçek eşyalar gibi kaynaklar geliştirilmek yerine var olandan seçilir (Chen, 2004).  Kaynakların hiç biri diğerinden daha iyi değildir. Önemli olan bu kaynakların hedeflerle olan uyumudur.
  9.  Performansın Değerlendirilmesi (Evaluation of Performance): Bu adımda öğrencinin başarısı ve konuya ve öğretime karşı olan tutumu ölçülür. Öğrenci ne öğrendi? Bu öğrenmeleri öğretimle bağdaştırabilir miyiz? (Gerlach ve Ely, 1980).
  10.  Geri Bildirimin Analizi (Analysis of Feedback): Geribildirim öğretmene öğretimin etkililiği konusunda bilgi verir. Böylece bir sonraki uygulamada düzeltilmesi ya da gözden geçirilmesi gereken noktalar var ise ortaya çıkmış olur (Gustafson ve Branch, 2002).

Kaynak: G.B. Tozmaz (2011) "E-ÖĞRENME DERS İÇERİKLERİ İÇİN UYGULANABİLİR ÖĞRETİM TASARIMI MODELİ GELİŞTİRME VE BİR UYGULAMA", Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü

Yorumlar

  1. selimtoman23 Ocak 2021 11:36

    Model basamaklarınız özellikle feedback gibi çok sağlam kaynaklarla örneklem vermişsiniz elinize sağlık

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

7. Yayın Merrill Bileşen Gösterim Kuramı

 Merrill Bileşen Gösterim Kuramı  Merrill’e (1983) göre teoriler dünyada gözlemlediklerimizi açıklamaya çalışan araştırmalar üzerine temellenen basit düşünceler ya da kavramlardır.  En çok rastlanan durum, öğrenme teorilerinin insanın bilgiyi nasıl kazandığı ve depoladığını açıklamak ile ilgilendiğidir. Fakat bu teoriler bir öğretimin nasıl yapılandığı, verimli ve etkili bir öğrenimi desteklemek üzere bilgiyi nasıl sıraladığı ile ilgili pek az şey söyleyebilirler (Merrill, 1994).  Gagne ve Briggs’in öğretim kuramı gibi, Merrill’in Bileşen Gösterim Kuramı öğrenme ve öğretim bilgilerini üç temel kuramsal bakış açısında birleştirir: Davranışsal, Bilişsel ve İnsancıl. Davranışçı öğrenme, uyarıcı-tepki ilişkisi ile açıklanır. Davranışçılar, öğrenmeyi bilimsel olarak açıklayabilmek amacıyla, nesnel olarak gözlenebildiği ve ölçülebildiği için insan davranışları ve bu davranışları izleyen çevresel olayları incelerler. Sonraları kuramcılar insanların sadece başkalarının yaptı...
Devamı

3. Yayın GAGNE BRIGGS WAGER’IN Öğretim Tasarımı

Resim
GAGNE BRIGGS WAGER’IN Öğretim Tasarımı Gagné 1965’lı yıllarda yeni davranışçı akımın temsilcilerinden biri olarak kabul edilmekle birlikte, sonraki yıllarda bilgiyi işleme kuramcılarının öncülerinden biri olmuş, davranışçı yaklaşımın ilkeleri ile bilgi işlem süreci yaklaşımının ilkelerini birleştirmiştir. Gagné öğrenmeyi hem ürün hem de süreç olarak ele almıştır. Gagné’ye göre öğrenme, gözlenebilir davranışlardan dolaylı olarak anlaşılır ve öğrenme beyinde gerçekleşir Öğrenme Türleri •   Gagné öğretim ile ilgili iki temel sorunun sorulması gerektiğini savunur: 1- Eğitim-öğretim süreci sonunda öğrencinin ne bilmesini veya ne yapabilmesini istiyorsunuz? 2- Bu sonuca ulaşabilmek için öğrenci neleri bilmek ve yapabilmek zorundadır? Bu sorulara verilecek cevaplardan bir öğrenme hiyerarşisi oluşturulmalıdır.         •     Gagné’ye göre öğrenme bir biriyle ilişkili sekiz kategoriden oluşan bir süreçtir. En karmaşık öğrenme çeşidi olan prob...
Devamı