5. Yayın Dick Carey Öğretim Tasarımı Modeli

 Dick Carey Öğretim Tasarımı Modeli 

1985 yılında Walter Dick ve Lou Carey tarafından Öğretimin Sistematik Tasarımı kitabında ilk defa ortaya çıkan Dick ve Carey modeli öğretim tasarımının temel düzeni olan analiz, tasarım, geliştirme, uygulama ve değerlendirme aşamalarını takip eder (akt. Akbulut, 2007). Bu aşamalar içerisinde dokuz basamak ve birde genel değerlendirme ile toplam on basamaklı bir yapısı vardır. Dick-Carey modeli ilköğretim ve ortaöğretime olduğu kadar iş yaşamı ve hükümet gibi çok çeşitli konu alanlarına da uygulanabilecek bir yapıdadır (Sortrakul ve Denphaisarn, 2009). Dick-Carey Modeli’nin hem bu kadar çeşitli alanlara uygulanabilir olması hem de sahip olduğu on basamaklı yapıyla detaylı ve kapsamlı bir şekilde modeli açıklaması onu her uzmanlık düzeyinden tasarımcı için kullanılabilir hale getirmiştir. Dick-Carey Modeli detaylı ve kapsamlı bir süreci açıklamasına rağmen ortalama tasarım süreci için çok katı ve hantal olmakla eleştirilmiştir (Clark, 2004). Genel olarak bakıldığında Dick-Carey Modeli sistem yaklaşımlı bir öğretim tasarımı modelidir. 



  1. Öğretim Hedeflerinin Belirlenmesi: Öğretimin sonunda öğrencide oluşması beklenen davranışlar tanımlanır.
  2. Öğretimsel Analiz: Öğrenenlerin hedefi gerçekleştirirken yapacaklarının adım adım planlanması; hangi bilgi ve becerilerin gerekli olduğunun belirlenmesi.
  3. Öğrenenlerin ve ortamın analizi: Öğrenenlerin şimdiki becerileri, tercihleri ve tutumlarının yanında öğretim sürecinin karakteristiğinin de belirlenmesi; giriş davranışları, alan hakkında önceki öğrenmeler, konu hakkındaki tutum, potansiyel ulaştırma sistemleri, akademik motivasyon ve kurum hakkındaki tutumu kapsayan hedef kitle hakkında yararlı bilgi.
  4. Performans Hedeflerinin Yazılması: Öğrenilen beceri durumları, koşullar ve kriterler ile kişinin neler yapabileceği belirlenir. 
  5. Değerlendirme Araçlarını Geliştirme: Performans hedefleri göz önüne alınarak kriter referanslı bir değerlendirme geliştirilir. 
  6. Öğretim Stratejisi Geliştirme: Öğretim öncesi etkinlikler (motivasyon, hedefler ve giriş davranışları), bilginin sunumu (öğretimsel sıra, bilgi, örnekler), öğrenen katılımı (uygulama, geri bildirim), test (ön test, son test), takip eden etkinlikler (iyileştirme, zenginleştirme, anımsama ve transfer) için strateji geliştirme.
  7. Öğretim Materyali Seçme ve Geliştirme: Öğretimi üretmek için öğretim stratejilerini kullanma.
  8. Biçimlendirici Değerlendirmenin Tasarımı: Öğretimin nasıl geliştirileceğini belirlemek için bilgi toplanması.
  9. Öğretimin Gözden Geçirilmesi: Biçimlendirici değerlendirmeden elde edilen verileri kullanarak öğretim analizi, öğrenen ve ortam analizlerinin geçerliliğini gözden geçirmek.
  10. Toplam Değerlendirmenin Yürütülmesi ve Tasarımı: İlk başta belirlenen öğretim hedeflerine ulaşılıp ulaşılmadığının kontrol edilmesi.

Kaynak: G.B. Tozmaz (2011) "E-ÖĞRENME DERS İÇERİKLERİ İÇİN UYGULANABİLİR ÖĞRETİM TASARIMI MODELİ GELİŞTİRME VE BİR UYGULAMA", Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

7. Yayın Merrill Bileşen Gösterim Kuramı

 Merrill Bileşen Gösterim Kuramı  Merrill’e (1983) göre teoriler dünyada gözlemlediklerimizi açıklamaya çalışan araştırmalar üzerine temellenen basit düşünceler ya da kavramlardır.  En çok rastlanan durum, öğrenme teorilerinin insanın bilgiyi nasıl kazandığı ve depoladığını açıklamak ile ilgilendiğidir. Fakat bu teoriler bir öğretimin nasıl yapılandığı, verimli ve etkili bir öğrenimi desteklemek üzere bilgiyi nasıl sıraladığı ile ilgili pek az şey söyleyebilirler (Merrill, 1994).  Gagne ve Briggs’in öğretim kuramı gibi, Merrill’in Bileşen Gösterim Kuramı öğrenme ve öğretim bilgilerini üç temel kuramsal bakış açısında birleştirir: Davranışsal, Bilişsel ve İnsancıl. Davranışçı öğrenme, uyarıcı-tepki ilişkisi ile açıklanır. Davranışçılar, öğrenmeyi bilimsel olarak açıklayabilmek amacıyla, nesnel olarak gözlenebildiği ve ölçülebildiği için insan davranışları ve bu davranışları izleyen çevresel olayları incelerler. Sonraları kuramcılar insanların sadece başkalarının yaptı...
Devamı

3. Yayın GAGNE BRIGGS WAGER’IN Öğretim Tasarımı

Resim
GAGNE BRIGGS WAGER’IN Öğretim Tasarımı Gagné 1965’lı yıllarda yeni davranışçı akımın temsilcilerinden biri olarak kabul edilmekle birlikte, sonraki yıllarda bilgiyi işleme kuramcılarının öncülerinden biri olmuş, davranışçı yaklaşımın ilkeleri ile bilgi işlem süreci yaklaşımının ilkelerini birleştirmiştir. Gagné öğrenmeyi hem ürün hem de süreç olarak ele almıştır. Gagné’ye göre öğrenme, gözlenebilir davranışlardan dolaylı olarak anlaşılır ve öğrenme beyinde gerçekleşir Öğrenme Türleri •   Gagné öğretim ile ilgili iki temel sorunun sorulması gerektiğini savunur: 1- Eğitim-öğretim süreci sonunda öğrencinin ne bilmesini veya ne yapabilmesini istiyorsunuz? 2- Bu sonuca ulaşabilmek için öğrenci neleri bilmek ve yapabilmek zorundadır? Bu sorulara verilecek cevaplardan bir öğrenme hiyerarşisi oluşturulmalıdır.         •     Gagné’ye göre öğrenme bir biriyle ilişkili sekiz kategoriden oluşan bir süreçtir. En karmaşık öğrenme çeşidi olan prob...
Devamı